Giresun, Görele, Daylı Köyü - Özlemin Bittiği Yerdesiniz... Anasayfa    |    İletişim
Daylı Köyü
Anasayfa | Haber Ara | Chat | Foto Galeri | Videolar | Anketler | Z.Defteri | Sitene Ekle |

HABER ARA


Gelişmiş Arama

EN ÇOK OKUNANLAR

DÖVİZ

  Döviz Alış Satış
  Dolar 9.1993 9.2159
  Euro 8.0330 8.0861

HAVA DURUMU

KÜLTÜRÜMÜZÜ ÇOCUKLARIMIZA NASIL ANLATACAĞIZ?

Okunma  Yazar : Seyit Cındık
Yorumlar  Yorum Sayısı : 2
Okunma  Okunma : 1746
Tarih  Tarih : 17 Eylül 2012, 14:50

12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto

Bizler,60 lı yılların çocukları,

Onbeş yirmi öğrenciydik topu topu lise yılların da.Cümbür cemaat okula gider gelirdik köyden.Kimimiz Kayabaşı’ndan,Aruklu mahalleden,kimimiz Orta,Güney mahalleden...

Toplanma yeri genellikle Gedikağzı olur, bazan, (bu gün de olduğu gibi) FB-GS  tartışması

Alır başını gider,nasıl okula varmişız anlamazdık.Büyük Metin mi,Cemil Turanmı? Cemal Kamacı mı Zombi mi?Çık işin için den.En büyük eğlencemiz bu tür geyiklerdi,bazan Tommiks, Teksas okumak,genellikle de akşamüzeri gran da mika topla maç yapmak tı.

Bizden büyükler ile fazla kültür çatışmamız olmaz,birbirimizi çok net anlardık.

 

Düşünüyorum da ,bizleri yetiştiren kuşak ile;Askerlik çağına geldiğimiz yıllarda bile öylesine fazlaca bir kuşak çatışmamız olmamıştı.

Belli ölçüde bir ekonomi düzeyimiz vardı.Kimse ne çok fakir,ne de çok zengin di.

Zenginlik önce,gönüllerde aranır,Sokak ta ,yolda  büyükler küçükleri korur,kollar,sever,küçükler de asla saygıda kusur etmezlerdi.Bilirdik işin ucunun büyüklerimize kadar gideceğini.Ebveynlerimizi asla mahçup etmemek için de elimizden geleni yapardık.

 

Son oyuz yılda ne oldu bize?

Teknoloji geliştikçe,nimetlerinden bolca faydalandık.Yollarımız asfalt oldu önceleri,arabalar yenilendi,yeni evler edindik,iş alanları çoğaldık ça cebimiz,daha fazla para gördü .Para kazanmanın yolları arttı.Arttı da ne oldu...

Okullar çoğaldı sayıca ve mezunlar verdik arka arkaya...Nüfus da hızla arttı bu arada...

Mezun sayımız arttıkça,daha çok okul,daha çok basılı ve görsel medya ile yaşamaya başladık.Herkes bilgi,iş ve tecrübe sahibi oldu.Çevremiz,dünya ya bakışımız artık değişir hale geldi.Artık işlerden çoluk,çocuğa vakit ayıramaz olduk.Kısacası “Dünya” küçüldü,evlere hatta ceplerimize kadar girdi.

 

Artık bedava olan zaman, parayla aranır bulunamaz hale geldi.Bir hengame başladı para kazanmak uğruna.Ne kendimize ne eşlerimize,dostlarımıza ne de çocuklarımıza vakit ayıramaz haldeyken bile,eskiden her bayram mutlaka sevdiklerimize tebrik kartları yollar ken,şim di telefon mesajlarını toplu halde kullanır olduk.Kopuş başladı...

Eski beraberliklerin yerini ;Sosyal medya,yazılı ve görsel basın almaya,gündemleri belirlemeye başladı.

Doğaya olan saygımızı yitirdik,”Para” uğruna...

Yükselen “ego” larımızdan olsa gerek,kendimize olan saygımızı yitirdik.

Kısa yoldan para kazanmak uğruna,bozulan “İş ahlakı “ile kalite mumla aranır oldu,meslekler kalitesizleşirken;Sanata,Sanatçıya,Zanaatkara olan saygımızı da yitirdik.

Okumaya,bilim’e gereken saygı zamanla kalitesizleşirken,gereken saygı gösterilmediği içindirki,bu gün başı sonu belli olmayan ,çarpık bir eğitim düzeniyle dibe vurmaya birkaç adım kaldı.

 

Bu gün, son otuz yıla,geriye doğru baktığımız zaman,Dünya çapın da bir yazar,ressam,mimar,sporcu muz yok denecek kadar az.Hatta yok.

Bir Mimar sinan tutturmuşuz gidiyoruz.Adam,Hak'tan bir lütuf ile dirilse,gelse ;Neredeyse:Ben size böyle mi bırak tım?Geri verin eserlerimi diyecek.Bir Yaşar Kemal,Bir Aşık Veysel,Bir piyanist çocuk ile bir Nobel Edebiyat ödüllü yazarı bile Ülkeden yaka paça kovmakla meşgulüz...

Hep daha çok kazanmak üzere kurgulanan hayatımız da,farkın da olmadan kaybettiğimiz o kadar çok değerimiz varki kopuşun eşiğindeyiz.

Bir şeyleri yıkarak,üzerine” yeni” diye koyduğumuz taklitleri nasıl ıslah edeceğiz? Kalan bir avuç Ormanı için teknoloji ile Ok,mızrak savaşan yerli kabileler kadar olamıyoruz.Enerji diye tutturduk;Dereleri,Ormanları yok ediyor ,gelecek te insanların aç susuz ve topraksız kalmalarını seyrediyoruz.

Bugün ,çocuklarımız dan fersah fersah uzaklardayız,Bu bölünmüşlükten,bu ayrışmadan nasıl kurtulacağız?

Yarınları için onlara hangi değerleri bırakacağız?

Artık,mısır ekmeği,hamsi tavası ile yetineyen,farklı dünya isteyen bir genç nüfusumuz var.Haklı lar da,ancak;

Bu kütür bizim.

Onlara ,her şeyin sunisinin değil aslının daha güzel olduğunu anlatmamız lazım,bir yolu olmalı.

Birşeyler yapmalıyız.Bu Ülke,Bu Kültür,Bu nesil bizim.

Seyit CINDIK.

11/09/2012

İSTANBUL

Yazdırılabilir Sayfa Yazdırılabilir Sayfa | Word'e Aktar Word'e Aktar | Tavsiye Et Tavsiye Et | Yorum Yaz Yorum Yaz

Bu habere toplam 2 yorum yazılmıştır.

necmettin sengun [ 18 Mayıs 2013, 16:43 ]
tesekkurler gardas
humagusu nu unutmussun. senin gibi soyleyen kalmadi artik.
kendine iyi bak. selam turkiyeye
UFUK BİRTÜRK [ 17 Eylül 2012, 16:16 ]
Seyit'ciğim yazını beğeni ile okudum.Eline sağlık...

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.

Bu Yazarın Önceki Yazıları

Son Haberler

DUYURU

YENİ YIL01 Ocak 2014

ANKET

Dernek Çalışmalarımızı Nasıl Buluyorsunuz?





Tüm Anketler

TAKVİM

SAYAÇ

ÖNEMLİ LİNKLER

SAYAÇ

daylikoyu.org.tr © 2007 - 2012 Tüm hakları saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilemeden yayınlanamaz.
Köşe yazılarından yazarları, yorumlardan yorumu yazan şahıslar sorumludur. Daylikoyu.Org.Tr sorumlu tutulamaz.
Web: www.daylikoyu.org.tr | E-Mail: info@daylikoyu.org.tr
Altyapı: Mydesign | Tasarım: